است . و مىدانند آن حق با باطل نياميخته است بلكه وحيى است كه از سوى خدا نازل گرديده .
«
وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
- و به راه خدايى پيروزمند و ستودنى راه مىنمايد . » هر كس را كه علم داده شده همان است كه بر آن احاطه دارد . پس فهم قرآن را مىتواند و بيان حق و باطل تميز تواند داد . دستورها و برنامههاى گمراه كننده را مىشناسد و فرق آنها را با آيات هدايتگر قرآنى مىداند . همان گونه كه جادوگران ميان ريسمانهايى كه بر زمين گذاشتند و عصاى معجزهآساى موسى ( ع ) را دريافتند و تسليم شدند .
البته آمدن دو نام عزيز ( پيروزمند ) و حميد ( ستودنى ) از اسماى حسناى خداوند با جو سوره هماهنگى دارد . جو سورهء تجليات حمد است .
/ 425 سه آيهء آخر سوره سه نمونه از انسان را نشان مىدهد : مسلمانان سپس كافران و سرانجام صديقين .
/ 426
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 7 تا 13 ]
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ ( 7 ) أَفْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَمْ بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ ( 8 ) أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ( 9 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلاً يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ ( 10 ) أَنِ اعْمَلْ