رحمت خداوندى منتهى شد تا ما افراد بشر را كه در ظلم و جهل غرقه شدهايم به خداى عزّ و جلّ اميدوار كند .
امانت در احاديث
و در خاتمهء اين سوره به ذكر پارهاى از احاديثى كه در آنها امانت الهى توضيح داده شده است مىپردازيم :
1 - امام على بن موسى الرضا ( ع ) در پاسخ حسين بن خالد كه از معنى اين آيه پرسيده بود / 404 گفت :
« امانت همان ولايت است كه هر كس آن را به ناحق ادعا كند ، كافر است » . « 43 » ابو بصير از امام صادق ( ع ) از معنى امانت در اين آيه سؤال كرده ، حضرت پاسخ داد :
« امانت ولايت است » . « 44 » و نيز از آن حضرت روايت شده :
« امانت ولايت امير المؤمنين على ( ع ) است » . « 45 » امام محمد باقر در معنى اين آيه فرمايد :
« امانت ولايت است كه به سبب كفر از حمل آن سرپيچى كردند و انسان آن بار بر دوش گرفت » .
در احتجاج طبرسى - رحمه اللَّه - آمده است كه حضرت امير المؤمنين را يكى از زنادقه از معنى اين آيه و امانت كه در آن آمده است سؤال كرد حضرت فرمود : آن امانت / 405 امانتى است واجب و جايز نيست كه بوده باشد ، مگر در پيامبران و اوصياء آنان . زيرا خداى تعالى آنان را امينان خلق خود قرار داده ، و آنان حجتهاى
هامش
( 43 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 309 .
( 44 ) - همان جا ، ص 311 .
( 45 ) - همان جا ، ص 312 .