اگر مؤمن سخنى بگويد بعدا دريابد كه خطا بوده است ، بر خطاى خود اعتراف مىكند . ولى منافق را غرور بىجا به گناه مىكشاند .
امام صادق ( ع ) به عباد بن كثير بصرى صوفى گفت :
« واى بر تو اى عباد . . . خداى عزّ و جل مىگويد در كتاب خود : ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا بترسيد و سخن درست بگوييد ) و بدان كه خداى تعالى از تو عملى را نمىپذيرد تا آن گاه كه سخن درست بگويى » .
مردى از رسول خدا ( ص ) پرسيد : آيا خدا ما را در برابر اعمالمان مؤاخذت مىكند ؟ حضرت در جواب او گفت :
« آيا آنها كه در آتش مىافتند جز دروشدگان داس زبانهاى خود هستند ؟ » .
[ 71 ] براى اين كه سخن ما درست باشد بايد از توجيهات غلط و دروغ و سخنچينى و غيبت و تهمت و ديگر آفات زبان بپرهيزيم . و اين اعمال مستقيما در رفتار ما آشكار مىگردد .
/ 402 «
يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
- خدا كارهاى شما را به صلاح آورد و گناهانتان را بيامرزد . » و در حديث از امام صادق ( ع ) روايت شده :
« خدا براى بدى قفلهايى قرار داده ، و كليد اين قفلها شراب است و بدتر از شراب دروغ است » . « 42 » «
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً
- و هر كه از خدا و پيامبرش اطاعت كند به كاميابى بزرگى دست يافته است . » سؤال اين است كه چه ارتباطى است ميان صلاح كارها و اطاعت از رسول اكرم .
از لابلاى سخن قرآنى برمىآيد كه كلام سديد و درست كلام حق و پاكيزه
هامش
( 42 ) - وسائل الشيعة ، ج 17 ، ص 263 .