هرگز به زنى گيريد » . « 30 » چه بسا هدف اين منافقين آزار دادن رسول اللَّه بود ولى آنها اين قصد را در دل مىنهفتند و يا توجيهاتى براى آن مىآوردند . مثلا اگر او مىتواند با زنان ما ازدواج كند عكس آن هم بايد درست باشد ولى خدا نيز آنان را به كنايه مورد تهديد قرار مىدهد :
«
إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً
- اين كار در نزد خدا گناهى بزرگ است . » تفسير ديگرى نيز از اين آيه هست كه چهرهء ديگرى از جنبهء حكيمانهء آن را بيان مىدارد . زنان پيامبر در موقعيتى بودند كه بعضىها را كه طالب قدرت و شهرت بودند به طمع ازدواج با آنها مىانداخت . تا از مكانتى اجتماعى برخوردار شوند يا كمكم خود را از اهل بيت آن حضرت به حساب آورند . و منعى كه از سوى خدا آمده براى جلوگيرى از اين گونه سوء استفادههاست .
شايد اين آيه به گونهاى ناآشكار به اين نكته اشاره داشته باشد كه بهرهبردارى از موقعيت زنان پيامبر براى دستيابى به موقعيتهاى سياسى يا اجتماعى جايز نيست ؛ امرى كه - متأسفانه - بعد از رحلت پيامبر خدا ( ص ) در ميان مسلمانان عملا رخ داد .
[ 54 ] خداى تعالى آن گاه به منافقين تأكيد مىكند كه او از حقيقت حالشان آگاه است :
«
إِنْ تُبْدُوا شَيْئاً / 373 أَوْ تُخْفُوهُ
- اگر چيزى را آشكار كنيد يا مخفى داريد . » يعنى بدان تصريح كنيد تا در پس پردهء توجيهات مخفى داريد تا كسانى را كه نمىدانند بفريبيد .
«
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
- در هر حال خدا به هر چيزى آگاه است . »
هامش
( 30 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 298 .