پيامبر است . كه مىتوانى از آنان كه خود را به تو هبه مىكنند ، هر كدام را بخواهى بپذيرى و با او ازدواج كنى يا رد كنى . اينان در رأى خود به خبرى كه حلبى از امام صادق ( ع ) روايت مىكند ، استناد مىكنند . كه از معنى آيه پرسيد . حضرت فرمود :
/ 368 « با خود نگه دار يعنى نكاح كند و به نوبت مؤخردار يعنى نكاح نكند » . « 28 » دوم : آنهايى كه آن را به آزاد بودن رسول اللَّه در تقسيم وقتش ميان زنانش هر گونه كه بخواهد تفسير مىكنند .
بنا بر اين رأى يعنى اى پيامبر خدا مىتوانى نزد هر كس از آنها كه بخواهى بخوابى و ديگران را ترك گويى . يا اگر شبى را به يكى از آنان اختصاص دادى مىتوانى اگر صلاح در آن باشد نوبت او را به وقت ديگرى موكول كنى . و اين امر احتمال نزاع ميان زنان را از بين مىبرد زيرا مىدانند كه تصميم فقط با شوى او نه با اين زن يا آن زن .
[ 52 ] در آيات پيشين سخن از چيزهايى بود كه بر رسول حلال مىشد اكنون سخن از چيزهايى است كه بر او حرام است .
«
لا يَحِلُّ لَكَ النِّساءُ مِنْ بَعْدُ وَ لا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْواجٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ رَقِيباً
- بعد از اين زنان هيچ زنى بر تو حلال نيست و نيز زنى به جاى ايشان اختيار كردن هر چند تو را از زيبايى او خوش آيد . مگر آنچه به غنيمت به دست تو افتد . و خدا مراقب هر چيزى است . » در اين آيه چند قول است :
1 - معنى آيه همان چيزى باشد كه از ظاهرش فهميده مىشود . يعنى پس از نزول اين آيه براى پيامبر جايز نيست كه بر آن نه زن زنى ديگر بيفزايد و نه اين كه يكى از آنها را طلاق گويد و جاى او زن ديگر بگيرد . بجز كنيزان .
/ 369 2 - در اين جا رواياتى است كه با اين رأى مخالف است ، زيرا بعيد است
هامش
( 28 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 293 .