«
وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
- و هر بامداد و شبانگاه تسبيحش گوييد . » در هر روز هر انسانى بايد حركت خود را با ذكر پروردگارش آغاز كند . و بدان به پايان رساند . ممكن است در اين آيه تأكيدى باشد بر به جاى آوردن نماز صبح و مغرب و عشاء و آغاز روز را با تسبيح و تحميد به پايان آن مىپيوندد .
اگر ظاهر تسبيح گفتن « سبحان اللَّه » است باطن و محتواى آن رو به اين هدف است كه انسان را از حضيض شرك به آسمان توحيد فرا مىبرد . / 352 كسى كه اين كلمات را بر زبان راند و اميال و شهوات خود را مقدم بر ارزشهاى رفيع دينى قرار دهد در ذكر خود صادق نيست . همچنين است كسى كه با معصيت خدا مطيع ديگران باشد يا بخواهد ميان حق و باطل را بياميزد . مشتى باطل و مشتى حق .
[ 43 ] ترديد نيست كه چون كسى خدا را تسبيح گويد در پى آن خدا نيز او را ياد مىكند به دليل « فاذكرونى اذكركم و اشكروا لي و لا تكفرون » . « 21 » اين پاداش در بزرگترين صورت هدايت الهى انسان از تاريكى به روشنى تمثل مىيابد ، زيرا هدف از ذكر ، هدايت است و هدايت مجموع دو امر است : سعى انسان - يعنى تسبيح و ذكرش - و رسيدن توفيق و رحمت از سوى خدا به او .
«
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً
- اوست كه خود و فرشتگانش بر شما درود مىفرستند ، تا شما را از تاريكى به روشنى برد ، زيرا خداوند با مؤمنان مهربان است . » تاريكيها جهل است و عجز و ديگر صفات منفى در حالى كه نور چيزى است مخالف آن و اين از رحمت خداست نسبت به مؤمنان .
صلاة پروردگار چيست ؟
صلاة به چه معنى است :
هامش
( 21 ) - البقرة / 152 .