اگر پيامبر به اين عنوان كه آخرت مهمتر از دنياست ، دنيا را ترك گويد زندگىاش از توازن خارج شده پس بايد اوامر پروردگار را اجابت كند . دين چيزى نيست كه انسان با انديشهء ساده خود آن را ساخته باشد در احاديث نيز بر اين امر تأكيد شده است .
زمانى كه عثمان بن مظعون قسم خورد كه همهء روزها را روزه بدارد پيامبر ( ص ) به او فرمود :
« يك روز روزه بگير و يك روز افطار كن » .
«
وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً
- فرمان خدا فرمانى است بى هيچ زياده و نقصان . » [ 39 ] صاحب دين و آن كه مىخواهد آن را تبليغ كند بايد معارضهء مردم را با او و دينش به حساب آورد . پس بايد سخن خود بگويد و / 344 از كس هم نترسد ، تا مباد در اثر ترس چيزى را كه خدا واجب كرده ناديده انگارد . و بايد در انتظار فشار از سوى ديگران هم باشد و براى مواجهه با آن فشارها خود را آماده سازد .
كمترين اين فشارها پراكنده شدن مردم از اطراف او و تنها ماندنش يا زندان و شكنجه و تبعيد از سوى پادشاهان ستمگر و فاسد است . استقامت در برابر اينها به رسيدن به اهدافش در دنيا يعنى هدايت مردم و دگرگون ساختن ايشان و در آخرت به راهبرى آنان به بهشت جاويد منتهى مىشود .
«
الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ
- كسانى كه پيامهاى خدا را مىرسانند و از او مىترسند و از هيچ كس جز خدا نمىترسند . » اما انسان مبعوث از سوى حق از كجا روحيه مقاومت و استقامت كسب مىكند ؟ از خوف خدايى كه به پايمردى آن در برابر وحشت افكنى و فشارهاى مردم مىايستد و نيز از توكل به او كه اين توكل ضعف او را جبران مىكند . پس هر بلا و مصيبت كه به او رسد او را در برابر حوادث مقاومتر مىكند . حسين ( ع ) هنگامى كه تير حرمله بر گلوى فرزند صغيرش على اصغر آمد ، با تمام شهامت و مقاومت گفت :