آنان چيزى كم شود و هر بندهاى از بندگان خدا سنتى نهد كه گمراه كننده باشد بر اوست گناهى همانند گناه كسانى كه بدان سنت گمراه شدهاند بدون اين كه از گناهان آنها چيزى كم شود » . « 12 » دوم : علاوه بر اين مراد از « دو بار » در دنيا و آخرت است . جزاى دنيوى فرا رفتن شأن و مقام ايشان است و جزاى اخروى چيزى است كه در پايان آيه آمده است :
«
وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً
- و براى او رزقى كرامند آماده كردهايم . » [ 32 ] «
يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ
- اى زنان پيامبر شما همانند ديگر زنان نيستيد ، اگر از خدا بترسيد ، » / 318 زيرا خدا براى شما پاداش را دو چندان دهد چه ثواب باشد چه گناه و نيز از آيه برمىآيد كه اين امتياز نتيجهء تفوق نژادى و ذاتى نيست بلكه به سبب ارتباط مستقيم آنهاست به رسول اللَّه . از اين رو اسلام خواستار خوشنامى و حسن شهرت آنهاست و از اين خاستگاه خداوند تماس زنان پيامبر را با افراد جامعه محدود مىكند .
« فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ
- پس به نرمى سخن مگوييد تا آن مردى كه در قلب او مرضى هست به طمع افتد . » واجب است كه سخن گفتن زن مسلمان و ذاتا زنان پيامبر با مردان خالى از غنج و دلال باشد تا مباد آنها را به خواستهاى نامشروع ترغيب كند . تا عفتشان محفوظ بماند و خانواده از آسيب در امان ماند . اين جنبهء اخلاقى و اجتماعى قضيه است ، ولى از نظر سياسى هم اين معنى مهم است . زيرا منافقين و دشمنان اسلام همواره در صدد يافتن راهى هستند كه در دستگاه رهبرى دينى نفوذ كنند و چه بسا وسيله نفوذ همسر او باشد هر گاه فردى ضعيف و در برابر ديگران تسليم پذير باشد .
«
وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً
- و سخن پسنديده بگوييد . »
هامش
( 12 ) - بحار الانوار ، ج 71 ، ص 258 .