مسلمانان در حركت آمدند و قلعههايشان را محاصره كردند . اين محاصره بيست و پنج روز مدت گرفت . تا تسليم شدند و مسلمانان بازگشتند . اين بود پيش قدم بودن رسول در كارهاى خير . پس اوست كه بايد الگو قرار گيرد نه منافقان .
«
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً
- براى شما كه به خدا و روز قيامت اميد مىداريد و خدا را فراوان ياد مىكنيد شخص رسول اللَّه مقتداى پسنديدهاى است . » / 297 آيا هر كس را ياراى آن هست كه به پيامبر اقتدا كند . تنها كسى مىتواند كه به اراده خود حطام دنيا را پس پشت افكنده باشد . و نظر به آخرت بدوزد .
اما آنهايى كه هدفشان شهوات خود است يا زينت و نعمت دنياست نمىتوانند به رسول اقتدا كنند .
صفت ديگر كسى كه از پيامبر پيروى مىكند اين است كه در كارها هدف اصلى او خشنودى خدا باشد . و چون انسان آن را شناخت به اهداف او پى خواهد برد و معيار درست براى شناخت همهء كارهايى است كه موجب خشنودى خدا مىگردد .
ياد خدا ضامن اعمال انسان است . انسان با وجود ياد خدا از اهدافى كه در يك كلمه واحد : « خشنودى خدا » جمع شده است منحرف نخواهد شد .
اين است كه در آيه از فراوان ياد كردن سخن رفته است .
[ 22 ] بعد از اين به بيان مهمترين صفات مؤمنان پرداخته مىشود . صفاتى كه نقطهء مقابل صفات منافقين و متناقض با آنهاست . از اين قرار :
اولا : بحرانها آنها را از پاى در نمىآورد و از برابر مشكلات نمىگريزند آنان مىدانند كه مشكلات همواره بر سر راه است و هر چه به صحت راه خود يقين بيشتر پيدا كنند و در برابر پروردگارشان بيشتر تسليم گردند و بيشتر منقاد رهبرى دينى باشند ، اين مشكلات بيشتر خواهد شد .
و شايد مؤمن در پى يافتن ساعتى باشد كه در آن خود را در معرض امتحان قرار دهد و كفايت و لياقت خود را در اجراى اوامر رسولان حق و براى رضاى او بروز دهد .