را هشدار دهند و طرد كنند يا بكشند . در هر حال آنان را از قيامت بيم مىدهد و در جواب كسانى كه مىپرسند كه قيامت چه زمان خواهد آمد مىگويد كه قيامت نزديك است . كافران ملعون در آتش هميشه خواهند سوخت و هيچ يار و مددكارى نخواهند يافت . در آن حال كه آتش صورتهايشان را مىسوزاند مىگويند كاش به رسول اللَّه ايمان آورده بوديم و آن سران و رهبران و بزرگانى را كه آنان را با گفتار و اعمال خود روانهء دوزخ كردهاند لعنت مىكنند .
پس سخن از موسى است و آنان كه موسى را آزردند ولى خدا موسى را از آنچه گفته بودند مبرّى داشت كه موسى در نزد خدا آبرومند بود .
خداوند مؤمنان را به گفتن سخن درست فرمان مىدهد و آنان را به مغفرت بشارت مىدهد كه هر كس خدا را اطاعت كند به رستگارى بزرگى دست يافته ، و بيان مىدارد كه اطاعت رسول و اولو الامر بعد از او امانت بزرگ است كه آسمانها و زمين و كوهها از حمل آن درماندند ولى انسان ظلوم و جهول آن بار برداشت . زيرا منافقان و كافران از تحمل بار امانت بازماندند . خدا آنان را عذاب كرد در حالى كه توبهء مؤمنان و مؤمنات را بپذيرفت و خدا آمرزنده و مهربان است .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 206
مساهمون: احمد آرام
ص٢٠٦