به سبب استهزائشان آيات خدا را و بزرگى فروختنشان .
قابل توجه اين است كه سياق كلام ربط دادن ميان احسان و هدايت است ولى نگفت كه « هدايت را مىخرند » و انفاق در راه ضلالت را مىگويد : « لهو الحديث را مىخرند » ، زيرا هدايت از سوى خداست و آن گرانتر از اين است كه كسى توان خريدن آن را داشته باشد .
همچنين در اين جا فرقى است ميان « كتاب حكيم » و « لهو الحديث » هم چنان كه فرقى است ميان « هدايت محسنين » و ضلالت كسى كه « لهو الحديث مىخرد » .
لهو الحديث را انواعى است بسيار كه در روايتى كه از امام صادق روايت شده نام آنها آمده است :
« طعن در حق و مسخره كردن آن عملى كه محبوب ابو جهل و اصحابش بود .
مثلا مىگفت : اى گروه قريشيان آيا مىخواهيد از آن زقوم كه دوست شما ( محمد ص ) شما را از آن مىترساند به شما نخورانم ؟ سپس دستور مىداد كره و خرما مىآورد و مىگفت : اين است آن زقومى كه شما را از آن مىترساند . يكى ديگر از لهو الحديث / 128 غناء است » .
از احاديثى كه در تفسير اين روايت شده همه دلالت بر نهى از غنا دارد به اعتبار آن كه لهو الحديث است .
حال به چند نص مىنگريم :
امام باقر ( ع ) :
« غنا از چيزهايى است كه خدا به مرتكب آن وعده آتش داده است » سپس اين آيه را خواند .
امام صادق ( ع ) :
« غنا مجلسى است كه خدا به اهل آن نظر نمىكند » آن گاه اين آيه را تلاوت نمود .
از رسول خدا ابو امامه روايت مىكند :
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: احمد آرام
ص١٠٤