380
- اگر مسافرى قصد اقامت براى مدت ده روز بكند و پس از دو سه روزى حوصلهاش سر برود و به مقصد اوليه يا به جاى ديگر برود ، آيا روزهاش درست است و قصد اقامهء اوليه هم كاملا جدّى بوده است ؟
بسمه تعالى
- در فرض مزبور تا وقتى كه در محل اقامت ده روز است نمازش تمام و روزهاش صحيح است ، و اللّه العالم .
381
- آيا تهران و شهرهايى چون مشهد ، اصفهان و شيراز جزو بلاد كبيره به حساب مىآيند و حكم نماز و روزه در آنها چگونه است ؟
بسمه تعالى
- بلاد كبيره و غير كبيره در حكم مسافر فرقى ندارند ، و اللّه العالم .
382
- نظر حضرتعالى در مورد شخصى كه در مكانى ده روز قصد اقامه كرده است به چه طريقى مىتواند در كمتر از مسافت شرعى رفت و آمد كند تا به نماز و روزهاش ضرر نرسد ؟
بسمه تعالى
- خروج به مقدار يك يا دو ساعت به اقامهء او ضررى نمىرساند و اگر بعد از قصد اقامه و خواندن نماز چهار ركعتى اتفاقا در كمتر از مسافت شرعى رفت و آمد كند نمازش تمام است ، و اللّه العالم .
383
- اگر مسير رفت و برگشت مسافر هفت فرسخ باشد ولى مسافر براى اينكه سفرش به قدر مسافت شرعى شود تا بتواند نمازش را شكسته بخواند در اثناء راه به نيم فرسخى مىرود ، آيا نمازش قصر است يا تمام ؟
بسمه تعالى
- چنانچه از ابتداء نيت داشته باشد كه اين مسافت را برود وظيفهاش قصر است ، و اللّه العالم .
384
- اگر كسى اين مسأله را اين طور بگويد : كسى كه دو وطن دارد ، اگر بين دو وطنش به حدّ مسافت شرعى باشد ، در بين راه حكم نماز و روزهاش حكم مسافر را دارد ، ولى كسى كه « شغله السفر » است يا « شغله فى السفر » است در وطن و در بين راه و لو به حدّ مسافت شرعى باشد يا در محلّ كار نماز و روزهاش تمام است صحيح گفته يا نه ؟
بسمه تعالى
- نسبت به شخصى كه دو وطن دارد آنچه در سؤال نوشته شده صحيح است و نسبت