تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات جديد (1385ش) (فارسى) — صفحة 16

مساهمون:

ص١٦
اعتبار ندارد لكن اگر در اين صورت در بعضى از مسائل از يكى تقليد كرده نمىتواند در آن مسائل به ديگرى عدول كند ، مگر آنكه محرز شود كه دومى اعلم است يا احتمال اعلميت مختص به او شود ، و الله العالم .

( 33 )

در صورت فراهم بودن شرايط نماز جمعه ، حضرتعالى آن را احتياط واجب مىدانيد ، آيا كسى كه مقلد شماست مىتواند در اين مسأله از مجتهدى تقليد كند كه نماز جمعه را واجب نمىداند ؟

[ جواب ]

باسمه تعالى ؛ مىتواند با رعايت الاعلم فالاعلم از مجتهد ديگرى تقليد كند ، و الله العالم .

( 34 )

اگر از مجتهدى تقليد صحيحى كرده ، مىتواند بعد از فوت يا در حيات وى به مجتهد ديگرى كه در آن مسأله نظرى موافق دارد استناد داده و از او تقليد نمايد و لو دوّمى غير اعلم باشد و وجه عمل را مغاير آنچه اوّلى نظر دارد بداند ؟ در صورت اختلاف فتوى آيا موردى هست كه تخيير باشد بين بقاء بر تقليد سابق از حى به ميت و عدول به مجتهدى ديگر ؟

[ جواب ]

باسمه تعالى ؛ عدول از حى به حىّ ديگر جايز نيست مگر آنكه مجتهد ثانى اعلم يا محتمل الاعلميّة باشد ، و استناد به فتوا لازم است استناد به شخص اثرى ندارد و در صورت اتفاق در رأى ، فتواى هر يك مىتواند استناد كند ، و در صورت اختلاف بايد به اعلم مراجعه كند ، و در صورت تساوى حى با حى فرضاً يا اگر هر دو محتمل الاعلميّة باشند مكلّف مخيّر است هر يك مراجعه كند ، و چنانچه ميت محتمل الاعلميّة باشد در مسائلى كه در زمان حيات او ياد گرفته مخيّر است به تقليد ميت باقى بماند يا به حى رجوع كند ، و در مسائل ديگر بايد به حى مراجعه كند . و الله العالم .

( 35 )

در رسالهء حضرتعالى آمده : گمان به اعلميت يك مرجع كافى نمىباشد ، منظور چيست ؟

[ جواب ]

باسمه تعالى ؛ اگر هر يك از دو مرجع محتمل الاعلميّة نسبت به ديگرى باشند ،