سؤال ( 25 ) در صورتى كه زنى در ايام عادت ماهيانه يا تميز آن خون ديده و اين خون از سه روز بيشتر بوده است و گاهى اوقات داراى صفات حيض بوده و گاهى هم نبوده ، ولى در طول اين سه روز تقريباً يك ساعت جارى بوده و يك ساعت منقطع مىشده است ، آيا اين خون محكوم به حيض مىشود ؟
بسمه تعالى : در سؤالهاى سابق معناى استمرار خون ذكر شده و به شكل كلى قطع شدن خون به مقدار كم كه در بين زنان متعارف مىباشد ؛ مانند چند دقيقه هر چند در داخل فرج باشد ، ضررى به استمرار نمىرساند ، والله العالم .
سؤال ( 26 ) خون حيض چنانچه در رسالههاى عمليه ذكر شده ، بايد در سه روز اول استمرار و دوام داشته باشد ولى قطع شدن خون به مدت زمانى كم و محدود ضررى به استمرار نمىزند . اكنون اين سؤال مطرح مىشود كه مقدار زمان كم و محدود چگونه معين مىشود ؟ آيا ضابطهاى براى تعيين و مشخص كردن اين زمان محدود وجود دارد به شكلى كه اگر انقطاع از آن زمان بيشتر شد ، خون حيض نباشد ؟
بسمه تعالى : اگر خون در داخل عضو جريان داشته باشد به شكلى كه اگر پارچهاى را داخل آن كند آلوده مىشود ، حيض محقق شده و خارج شدن خون از داخل به خارج تنها در حدوث حيض معتبر مىباشد نه در بقاء آن ؛ و استمرار و عدم انقطاع خون امرى است عرفى ؛ يعنى به اندازهاى باشد كه در نزد نوع زنان آن مقدار را مخل به استمرار ندانند به همين جهت زمان محدود ، زمانى است كه نوعاً خانمهاى حايض آن مقدار را مضر به استمرار نمىدانند ، والله العالم .
احكام شرعى بانوان (فارسى) — صفحة 28
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٢٨