( مسئله ) همانگونه كه خون مذكور اشكالى در نماز ايجاد نمىكند . همچنين مايع زرد رنگى كه گاهى اوقات از زخم و جراحت بيرون آمده و با خون آغشته مىگردد ، در بدن و در لباس نمازگزار مشكلى ايجاد نمىكند . همچنين حكم ذكر شده ، شامل دارويى كه مكلف آن را بر روى زخم و جراحت مىگذارد و آن دارو با خون آغشته مىشود ، مىگردد و در صورتى كه بدن عرق كرده ، و عرق در موضع زخم و جراحت باشد و با خون آن ملاقات نمايد ، مشمول حكم ذكر شده مىباشد و اگر محل عرق كرده ، در جايى از بدن باشد كه مىتوان آن را با پارچه پوشاند و از عرق كردن آن جلوگيرى كرد . بنابر احتياط مستحب آن محل را با پارچه و يا دستمالى ببندد .
( مسئله ) در صورتى كه جراحات و زخمهاى بدن متعدد باشد ، ولى چون نزديك هم هستند در عرف مردم آن را يك زخم مىدانند . در اين مورد حكم يك زخم را دارد ؛ بنابراين اگر مقدارى از اين زخم بهبود پيدا نمود ، شستن آن تا زمانى كه همهى آن بهبود پيدا ننموده ، لازم نمىباشد .
( مسئله ) در صورتى كه مكلف شك كند ، خونى كه در بدن و يا لباس اوست از خونى است كه در مسايل بالا ذكر شد يا خون ديگرى است ، بايد از آن اجتناب نمايد .
مورد دوم : خونى كه در بدن و لباس نمازگزار كمتر از گردى درهم بغلى باشد و حكم مذكور مختص به خونى است كه خون حيوان نجس
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 88
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٨٨