( مسئله ) اگر آب براى اطراف زخمى كه جبيره روى آن قرار دارد ، ضرر داشته باشد و اندازهى آن اطراف بيشتر از متعارف نباشد ، مسح بر روى جبيره كافى است . ولى در صورتى كه اندازهى اطراف زخم بيشتر از متعارف باشد ، بايد بنابر احتياط واجب تيمم بنمايد .
( مسئله ) اگر زخم يا جراحت در مواضع وضو نباشد ، ولى از استعمال آب در هنگام وضو به آن زخم و جراحت آسيب رسيده و موجب ضرر مىشود ، در اين صورت بايد تيمم نمايد .
( مسئله ) در حكم وضوى جبيره فرق نمىكند كه زخم را مكلف به اختيار خود بر بدنش وارد كرده ، هر چند از روى معصيت باشد يا اينكه بدون اختيارش وارد شده باشد .
( مسئله ) اگر ظاهر جبيره پاك باشد ، نجاست داخل آن مانعى ندارد .
( مسئله ) محلى كه هنگام گرفتن خون و يا حجامت زخمى مىشود ، حكم جروح را داشته و در صورتى كه آب براى آن محل ضرر داشته باشد ، مسح بر روى پارچه يا باندى كه روى آن هست ، كافى مىباشد . اين حكم اختصاص به موردى دارد كه باند يا پارچه فقط محل جراحت و كمى اطراف آن را پوشانيده باشد . ولى اگر مقدار زيادترى را پوشانيده ، بايد پارچه و يا باند را برداشته و مقدار مازاد را شسته ، سپس دوباره روى زخم را با پارچه پوشانيده و روى آن را مسح كند و در صورتى كه شستن محل به خاطر عذرى غير از ضرر ممكن نباشد ، مثل اينكه ، خون زخم
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 43
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٤٣