مريضى شخص مبتلا ، مستلزم متهم شدن او به حرام گردد ، اعلام واجب است ؟
( بسمه تعالى ) : بر پزشك واجب است كه به خاطر حفظ جان ديگران از اين مريضى كشنده مراتب را اعلام نمايد ، ولى بايد به شكلى اعلام نمايد كه آبرو و حيثيت شخص مبتلا محفوظ بماند ، به اين شكل كه به ديگران بگويد كه ابتلاى به اين مريضى اسباب متعدد داشته و منحصر به عمل جنسى حرام نمىباشد ، چنانچه در بعضى از موارد ابتلاء به خاطر تزريق آمپول آلوده و اسباب ديگر بوده و در اختيار شخص مبتلا نيست ، والله العالم .
مقصد چهاردهم : معالجه با اشياء حرام
* فصل اول : معالجه با تلقين دروغين
سؤال ( 452 ) در زمان ما نوعى معالجه مرسوم شده كه مبنى بر تلقين به شخص مريض مىباشد و گاهى اوقات اين نوع معالجه مشتمل بر گفتن دروغ به مريض مىباشد ؛ مثل اينكه قرصى از نشاسته را به مريض مبتلا به ناراحتى اعصاب و يا افسردگى داده و به او گفته مىشود كه اين قرص از فلان مادّهى دارويى است ، آيا دروغ گفتن به شخص مريض براى معالجهى او جايز است . بنابر تقدير حرمت كذب و دروغ ، آيا در صورتى كه معالجه منحصر به گفتن دروغ باشد ، تفاوتى در حكم دارد ؟