از آنان در زمينههاى مختلف وظيفهى شرعى خود را مىآموزند . در روايات و احاديث اهل بيت اين مسئله مورد اهميت فراوان قرار گرفته است ، به عنوان نمونه مىتوان در اين راستا به روايت يونسبن يعقوب اشاره نمود كه پدرش به امام صادق ( ع ) گفت : همانا من فرزندى دارم كه دوست دارد از شما در زمينهى حلال و حرام خداوند سؤال نمايد .
حضرت در جوابش فرمود : آيا تا به حال مردم از چيزى بهتر از حلال و حرام خدا سؤال كردهاند .
البته ائمه ( عليهم السلام ) به همين مقدار از ترغيب و تشويق اكتفا ننموده ، در بعضى از روايات اين تشويق آميخته با نوعى تهديد ديده مىشود ، بعنوان نمونه در روايتى از امام باقر ( ع ) آمده است كه حضرت مىفرمايد : اگر جوانى از جوانان شيعه را بيابم كه در دين خود تفقه و بصيرت ندارد ، همانا او را تنبيه خواهم كرد .
چنانچه از امام صادق ( ع ) نقل است كه فرمود : همانا دوست دارم كه تازيانه بر سر اصحابم زده شود تا آنها تفقه و بصيرت در دين خود پيدا نمايند .
با توجه به اين روايات ، اهميت فراگيرى احكام شرعيه و آگاهى به حلال و حرام خداوند كه بارزترين مصاديق تفقه در دين است ، به خوبى روشن مىگردد .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 27
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٢٧