تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 164

مساهمون:

ص١٦٤

دوم : عبادت كسى كه فراموشى دارد

سؤال ( 171 ) شخصى كه داراى عقل و تشخيص بوده ، ولى به مريضى فراموشى به شكل موقت يا دايم مبتلا بوده و در بعضى از موارد احتمال داده مىشود كه او از روزه دار بودن خود غافل بوده و يا اينكه در هنگام نماز غفلت كرده و اعمال منافى با روزه و نماز بجا مىآورد . چنانچه قادر به حفظ ركعات نماز هم نمىباشد ، وظيفه‌ى اين شخص چيست ؟ خوئى ( قدس سرّه ) : حكم اين شخص و تشخيص حال او موكول به نظر عرف است . و چه بسا خود او هم در بعضى اوقات بفهمد كه آيا غافل است يا ملتفت . و در صورتى كه شك كند ، غافل محسوب شده يا ملتفت ، بايد طبق آنچه كه عادت داشته و انجام مىداده است ، اعمالش را انجام دهد ، والله العالم . تبريزى ( قدس سرّه ) : در صورتى كه در همه‌ى وقت نمازها و روزه‌ها همين حالت را دارد ، چيزى بر او واجب نبوده و در غير اين صورت بايد در زمانى كه اين حالت را ندارد ، نماز بخواند .