خود بپردازد و بر اثر آن بميرد ، من به سوى خدا از او ابراز بيزارى مىكنم » . « 12 » شايد براى همين امر كه آدمى لازم است تا حدى متحمّل مرض باشد ، و به مقاومت كردن در برابر آن به وسيلهء عواملى كه به مصونيت وى آسيب مىرساند نپردازد ، در نصوص بر اين تأكيد شده است كه بيمارى براى مؤمن پاداش و ثواب محسوب مىشود .
در حديثى مأثور از عبد اللَّه بن مسعود آمده است كه گفت :
روزى كه در نزد رسول اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) بوديم ، ناگهان تبسّمى كرد ، و من گفتم : شما را چه رسيد يا رسول اللَّه ؟ و او گفت :
« از مؤمن و بيتابى او نسبت به بيمارى در شگفتم ، و اگر مىدانست كه براى بيمارى چه اندازه پاداش وجود دارد ، چنان دوست مىداشت كه پيوسته تا هنگام ملاقات پروردگارش عز و جل بيمار بوده باشد » . « 13 » / 69 در شرع كتمان كردن درد در سه نوبت متوالى مستحبّ خوانده شده ، و وسيلهء رسيدن به سه پاداش بزرگ به حساب آمده است ، چنان كه از امام باقر عليه السلام روايت شده است كه گفت :
« خداوند تبارك و تعالى گفت كه : هيچ بندهاى نيست كه چون به بلايى مبتلا شود از آن در نزد ديدار كنندگانش لب به شكايت نگشايد ، مگر اين كه گوشت وى را با گوشتى بهتر ، و خونى نيكوتر از خون خودش مبادله كنم ، و اگر او را قبض روح كنم به رحمت من باز خواهد گشت ، و اگر زنده بماند ، بىگناه زنده خواهد ماند » . « 14 » [ 81 ] در چنگال دشواريهاى روزانهاى كه بشر با آنها رو به روست ، حقايق بزرگ فراموش مىشود ، و همچون كسى است كه به تماشا و شناسايى درختى در ميان راه خود پرداخته باشد كه او را از ياد جنگلى كه اين درخت در آن
هامش
( 12 ) - نور الثقلين ، ج 14 ، ص 55 .
( 13 ) - همان منبع ، ص 56 .
( 14 ) - همان جا .