مىرفتند ، و در عين حال ذريهء اسماعيل ( ع ) در خواب و نادانى و گمنامى غوطه مىخوردند تا آن گاه كه نور رسول اللَّه ( ص ) در ميان آنان به درخشيدن آغاز كرد ، كه رحمتى براى جهانيان بود ، و آقا و سرور فرستادگان ، و بدين گونه خداوند متعال به امت ابراهيم بركت و تبرك بخشيد بدان سان كه ذكر او هم امروز در نزد بيش از دو مليارد مردم جهان با ستايش وى همراه است . و اين در دنيا است ، و اما در جهان ديگر او در نزد خدا از صالحان است و همين براى توجه به مقام بزرگوار او بسنده است .
[ 28 ] «
وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ
- و لوط كه به قوم خود گفت : شما به كارى بس زشت مىپردازيد كه هيچ كس از مردم جهان در اين كار بر شما پيشى نداشته است . » لوط - عليه السلام - به زشت شمردن كار بد و فاحشهء قوم خود آغاز كرد و گفت : شما به كار زشتى پرداختهايد كه هيچ يك از مردم جهان پيش از شما به آن نپرداخته بودند ، پس خطر شما بزرگتر است و شرّ شما بدتر ، بدان جهت كه شما آورنده و مبتكر جرمها و گناهان فراوان بودهايد .
در حديثى روايت شدهء از امام صادق - عليه السلام - چنين آمده است :
« ابليس به صورتى زيبا بر آنان ظاهر شد كه در آن به شكل زنى با لباس زيبا درآمده بود ، پس به نزد چوپانى از قوم لوط رفت و از او خواست كه با وى همخوابگى كند ، و اگر از آنان مىخواست كه به همخوابگى با ايشان بپردازد امتناع مىورزيدند ، ولى او خواستار از آنان شد كه با وى همخوابگى كنند ، و چون چنين كردند و از آن لذت بردند ، ايشان را ترك گفت و به حال خودشان واگذاشت و بعضى از آنان را به بعضى ديگر حواله داد » . « 14 » [ 29 ] «
أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ
- آيا شما با مردان رابطهء جنسى برقرار مىكنيد و به راهزنى مىپردازيد ؟ »
هامش
( 14 ) - همان كتاب ، ص 157 .