پنجاه سال كمتر از هزار سال درنگ كرد . » با وجود اين سالهاى زياد از عمر نوح و دعوت او ، قوم وى به او ايمان نياوردند ، پس ناگزير از آن شد تا دعا كند و از پروردگارش بخواهد كه عذاب خود را بر ايشان نازل كند .
«
فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ
- پس طوفان آنان را در ميان گرفت كه آنان ستمكار بودند . » از آن روى چنين شد كه آنان گروهى ستمكار بودند .
[ 15 ] «
فَأَنْجَيْناهُ وَ أَصْحابَ السَّفِينَةِ وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمِينَ
- پس او و همراهانش را در كشتى نجات بخشيديم و آن كشتى را آيت و نشانهاى براى جهانيان قرار داديم . » خدا همهء آن ستمكاران را با طوفانى هولناك هلاك كرد كه همه جا را فرا گرفت ، مگر گروهى محدود كه به او ايمان آورده بودند ، و خدا به نوح فرمان داد كه كشتى را در محلى مرتفع نسبت به زمين بسازد ، و چون بر آن سوار شدند طوفان آغاز شد ، آيا اين آيت آشكار براى همهء جهانيان نيست ؟ ! [ 16 - 17 ] «
وَ إِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً
- و ( ياد كن ) از ابراهيم در آن هنگام كه به قوم خود گفت : خدا را بپرستيد و از او بترسيد كه اين براى شما بهتر است اگر علم داشته باشيد * آنچه غير از خدا مىپرستيد ، چيزى جز بتها نيست . » ابراهيم قوم خود را به پرستش خداى يگانه و ترسيدن از او دعوت كرده اظهار داشت كه اين براى شما بهتر است ، و سپس ماهيت انديشههاى ايشان و واقعيت آن را به ميانجيگرى اسلوب رسالى كه در همهء رسالتها تكرار مىشود و بر دو نقطه متكى است ، براى ايشان بيان كرد :
الف : بيان بصيرت توحيد كه آزادى و استقلال مجتمع را براى آن تحقق مىبخشد ، و به آن ارزشهاى والاى انسانى را از حق و عدالت و صلح ارزانى