آتش افكندند ، و چون خدا وى را از سوختن در آتش نجات داد او را به دور از سرزمين زادگاهش تبعيد كردند ، و اين آزمايشها و بلاها دليل بر آن نيست كه خداوند انسان را دوست ندارد ، بلكه قضيه كاملا بر عكس اين است ، و فتنه و بلا كه وسيلهاى براى آزمايش و فتنه است ، دليلى بر دوستى خدا نسبت به چشندگان فتنه و بالا رفتن درجهء ايمان آنان در نزد او محسوب مىشود .
در خبر آمده است كه : امام حسين ( ع ) جدش رسول اللَّه ( ص ) را در خواب ديد و از جفا و آزار قومش به او شكايت كرد ، پس رسول خدا ( ص ) به او گفت :
« اى پسرم ! تو را در نزد خدا درجهاى است / 424 پوشيده به نور خدا و به آن نخواهى رسيد جز از راه شهيد شدن » ، « 9 » در حديثى معروف چنين آمده است كه : « بلاى پيامبران از همه بيشتر است و سپس مؤمنان به او بنا بر اندازهء ايمان : هر كه مؤمنتر بلايش بيشتر » . « 10 »
شرح آيات :
[ 10 ] «
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ
- و بعضى از مردم مىگويند كه :
به خدا ايمان آورديم . » كه تنها ادعايى است و نه اعتقاد .
«
فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ
- و چون در راه خدا آزار بيند ، فتنه و آزمايش خدا را همچون عذاب او تصور مىكند . » آيا مىتوان فتنه را كه خدا با آن به آزمايش بندگان خود مىپردازد ، با عذاب او مقايسه كرد ؟ ! اين قياسى باطل است ، و فتنهء سادهء محدود كه گاه مشتمل بر هدفى كريم است كجا و عذاب سخت دايمى كجا كه به معنى نقمت و انتقام خدا است و بر سر كسانى فرو مىريزد كه در فتنهء خانهء دنيا از امتحان مردود شدهاند ، و
هامش
( 9 ) - مقتل ابو مخنف ، ص 24 .
( 10 ) - الكافى ، ج 2 ، ص 256 .