/ 389
هر چيزى جز وجه او از ميان مىرود
رهنمودهايى از آيات :
همچون در همهء بخشهاى پايانى سورههاى قرآن ، در آخرين درس از اين سوره نيز به مهمترين مطالبى كه در اين سوره آمده است اشاره مىشود :
1 - تفاوت حسنات با سيئات در آن است كه پاداش آنها چند برابر مىشود ، و در صورتى كه كيفر كارهاى زشت و سيئات به اندازهء خود آنها ، به صاحبان كارهاى خوب و حسنات ده برابر آنچه كرده بودند پاداش داده مىشود ، و مثالى براى سيئات و حسنات در دنيا آن چيزى است كه هم اكنون مىآيد : اگر بخواهى كه خرمنى از گندم را بسوزانى ، كافى است كه يك گوشهء آن را آتش بزنى كه بر اثر آن همهء خرمن آتش مىگيرد و به خاكستر مبدل مىشود ، ولى آيا خاكسترى مىتواند خرمن ديگرى را بسوزاند ؟ هرگز نمىتواند . . . اما اگر يك دانهء گندم را در زمين بكارى ، به سنبلهاى تبديل پيدا مىكند كه داراى دهها دانهء گندم است و چون آنها را در زمين بكارند از آنها سنبلههاى تازه به دست مىآيد و از آنها خرمنهاى ديگر به وجود مىآيد ، و سنت خدا در زندگى نيز چنين است ، و خدا بناى جهان را بر اساس رشد و نمو صالحات و محدود ماندن سيئات قرار داده است ، و آنچه از قوانين و سنتها كه در جهان كار مىكند مساعد براى فعاليت سازندگى و ايجاد است ، / 390 و كمكى به ويرانى و برانداختن جز در سايهء قوانين هلاك فطرى نمىكند .
آن كس كه بنا مىكند و مىسازد ، آنچه در جهان است با او به كار برمىخيزد ، بدان سبب كه او نيز سازنده است ، و از اين جا انديشهاى مهم بر خاطر