نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَ أَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ( 77 )
معناى واژهها
71 [ سرمدا ] : يعنى هميشگى .
76 [ تنوء ] : سنگينى مىكند .
/ 365
و نيكى كن چنان كه خدا به تو نيكى كرد
رهنمودهايى از آيات :
الإله در لغت به معنى چيزى است كه با گريه بدان گرايش يابد ، « 26 » و در شدايد به او رو مىآورند ، و بنا بر اين كسى است كه بايد به عنوان ولى و دوست و سرور در نظر گرفته شود ، و اين درس ما را به ياد پروردگارمان مىاندازد تا مگر شركا را از حسابمان حذف كنيم و عبوديت را خالص به پرودگارمان منحصر بدانيم ، و فرمانبردار رسولان و اولياى او باشيم كه ما را به اطاعت از او فرمان دادهاند ، و به تمرد و نافرمانى از طاغوتان بپردازيم ، و نيز ستمگرانى كه براى خدا شريكانى برگزيدهاند ، و سياق از معبود و إله حقيقى بحث مىكند كه انسان بايد او را اولى و
هامش
( 26 ) - ابن الاعرابى گفته است كه الألّ به معنى هر سبب ميان دو چيز است ، و به گفتهء ابن الفارسى : الألّ به معنى ربوبيّت و پروردگارى است ، و فرّاء گفت : الألّ بلند كردن بانگ به دعا و گريه است ، و چنان مىنمايد كه آنچه گفتيم جامع معانى مختلف اين كلمه است . رجوع كنيد به معجم مقاييس اللغة / ج 11 ، ص 20 - 21 .