/ 326
بينشها و هدايت و رحمت براى مردم
رهنمودهايى از آيات :
اين آيهها بر جنبهء غيبى رسالتهاى الاهى تأكيد مىكند ، كه آن اوج پيشرفت در تكامل بشرى تدريجى طبيعى همچون شهادتى نيست كه مثلا شخص طالب رسيدن به آن در هنگام رفتن از دنيا است ، بلكه قضاى الاهى ناگهانى است كه براى اصلاح مسير بشر به صورت غيبى پيش مىآيد .
رسالت ، بدان گونه كه در آيهء ( 43 ) آمده ، وسيلهاى براى ديدار حقايق و توضيح آنها است ، و برنامه و روشى براى شناخت دانشها ، و خود در عين حال علم و شناخت و هدايت است ، و همچنين رسالت براى اتمام حجت بر مردم مىآيد تا فردا نگويند : چرا فرستادهاى بر ما روانه نكردى ؟ ! پس حكمت خدا چنان اقتضا مىكند كه آدمى در زندگى خويش آزاد باشد ، و فرصت هدايت و راهيابى از جانب خدا براى او فراهم آيد ، و پروردگار عزيز ما اين را نخواست كه به اجبار حاضر به راهيابى از طريق فرستادگان او باشند ، و خود راه يافتن از مسئوليتهاى ايشان است ، همچون كسى كه به تو كتاب مىدهد و علم نمىدهد ، بلكه فرصت دست يافتن به علم را براى تو فراهم مىآورد ، و رسالت نسبت به مردم به همين گونه است ، / 327 و در روز قيامت خدا حجّت بالغه عليه ما دارد ، و سپس سياق از رابطهء ميان عبرتهاى اقوام پيشين و سنتهاى رسولان گذشته و رسالت محمّد پيامبر ( ص ) سخن مىگويد .