اين پيشنهاد ما را از دو چيز آگاهى مىدهد :
اول : احساس زن به نيازمند بودنش به مردى كه كارهاى مهم خانه را انجام دهد ، و آنچه در مرد مايهء رضايت خاطر زن مىشود ، نيرومند بودن او است تا ضعف خود او را جبران كند ، و امين بودن وى كه زندگى در كنار او مايهء اطمينان خاطر خواهد بود . اين از جنبهء خصوصى - و از ديدگاه زنى به عنوان همسر است - و اما از نظر كلى و اوضاع و احوال خانهء شعيب ، اين دو صفت بسيار اهميت دارد ، و ناگزير بايد قوى باشد تا كارهاى خانه را به بهترين وجه انجام دهد ، و با امانت خود عرض و آبروى خانواده را حفظ كند .
امام على ( ع ) گفته است :
« چون زن اين را گفت ، شعيب ( ع ) گفت : تو از كجا از امانت و قوت او آگاه شدى ؟ و او گفت : امّا قوت او را از آنجا بازشناختم كه سنگى را بلند كرد كه بسيار كسان نمىتوانند آن را بلند كنند ، و اما امانت او را از آن جا دريافتم كه به من گفت : از پشت سر من بيا ، چه من دوست ندارم كه باد جامهات را جابهجا كند و بدنت در برابر من آشكار شود » . « 12 » دوم : امكان آن هست كه پيشنهاد دختر شعيب به پدرش حكايت از ميل او به همسرى با موسى ( ع ) بوده باشد ، و در روايات آمده است كه دخترى از شعيب كه با موسى ازدواج كرد همان است كه پيشنهاد كرده بود ، بلكه همو بود كه با پدرش / 302 دربارهء ازدواج با او سخن گفت ، و آنچه بر اين امر دلالت دارد ، آيه بعدى است كه در آن شعيب موضوع همسرى با موسى ( ع ) را در برابر هشت يا ده سال خدمت كردن وى در خانهاش مطرح كرد كه نشان مىدهد كه پيش از آن چنين گفتگويى ميان پدر و دخترش سابقه داشته است ، و در اين شك نيست كه دختر مىدانست كه مزد كار موسى همين ازدواج است .
[ 27 ] و شعيب پيشنهاد دخترش را پذيرفت ، پس روى به موسى - عليه
هامش
( 12 ) - همان كتاب ، ص 123 .