و آنچه را كه در سرزمينهاى زير سلطهء فرعون و گماشتگان وى مىگذشت به او گفت .
«
قالَ لا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
- گفت : نترس كه از گروه ستمكاران نجات يافتهاى . » و به محض اين كه موسى به نزد او حاضر شد ، دستور داد تا برايش خوراك بياورند ، و موسى با آن كه گرسنه بود از خوردن غذا خوددارى كرد ، و چون شعيب سبب آن را پرسيد ، گفت : ما از خاندانى هستيم كه براى خدمت انجام داده شدهء در راه خدا از ديگران مزد نمىگيريم ، و در اين باره اصرار ورزيد ، تا اين كه شعيب به او توضيح داد كه ما براى هر مهمانى كه بر ما وارد شود چنين كارى را انجام مىدهيم .
اين ايستار يكى از صفات و خصوصيات اخلاقى مهاجران مكتبى را براى ما بيان مىكند ، چه بر مهاجر لازم است كه از ذلت و خوارى خود را در امان نگاه دارد ، و ارزشهايى را كه به خاطر آنها به مهاجرت پرداخته است حفظ كند ، و بسيارى از مهاجران ، خواه از كارگران بوده باشند يا از مجاهدان ، در آن هنگام كه به سرزمينهاى خاورى يا باخترى روانه مىشوند ، ارزشهاى خودشان را فراموش مىكنند ، و بر شخصيت آنان ارزشها و روشهاى زندگى جامعه محل مهاجرت انعكاس پيدا مىكند ، زيرا كه اين مجتمع نيرومند است و آنان وسيلهاى براى محافظت خود از جريانهايى كه در آن مىگذرد در اختيار ندارند ، و به همين سبب در آن مىگدازند و با آن آميخته مىشوند .
/ 301 بر مهاجر است كه براى محافظت ارزشهاى خود بكوشد ، و پيش از انديشيدن دربارهء فراهم آوردن خوراك و پوشاك ، به مستحكم و مصون كردن شخصيت خويش بينديشد و موسى ( ع ) تا يقين نكرد كه خوردن خوراك اهدايى شعيب مايهء ذلت و خوارى فراهم نخواهد آورد ، به خوردن آن نپرداخت .
[ 26 ] «
قالَتْ إِحْداهُما يا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ
- يكى از آن دو ( دختر ) گفت : اى پدر ! او را به مزدورى بگير كه بهترين كسى خواهد بود كه به مزدورى گرفتهاى و نيرومند و امين است . »