نگاه دارد ، و به آنان نگفت كه كودك از آب گرفته شده برادر او است ، بلكه با گفتن كلمهء « لكم براى شما » او را در ملكيت فرعون قرار داد ، و از اين جا اهميت پيروى اعمال و مقررات مكتبى براى آن كه موسى در اين ميان از دنيا نرود ، بلكه دست رساليان به پرورش او بپردازد ، و اين كار لحظه به لحظه تا پايان انجام پذيرد ، معلوم مىشود .
موسى كه خدا شير همهء پستانها را بر او حرام كرده بود ، اگر كارهاى عاقلانهاى كه خواهرش به پيروى از فرمان مادر به بهترين وجه انجام داد صورت نمىگرفت ، بسا مىشد كه از گرسنگى و تشنگى بميرد ، يا در بهترين صورت سرنوشتى مجهول در نزد ايشان پيدا كند .
[ 13 ] در آيهء پيشين خداوند متعال گفت :
«
وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
.
و در اين آيه مىگويد :
«
فَرَدَدْناهُ إِلى أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ
- پس او را به مادرش بازگردانديم تا چشمش ( به دو ) روشن شود و اندوهگين مباشد . » «
وَ لِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
- و تا بداند كه وعدهء خدا حق است ، ولى بيشتر ايشان ( مردمان ) نمىدانند . » آيهء نخستين بيان مىكند كه خدا در اين باره وعدهاى داده است ، ولى آيهء دومى به تحقق يافتن اين وعده اشاره مىكند ، و در اين جا از دو امر آگاه مىشويم :
1 - درست است كه خدا به مؤمنان وعدهء پيروزى مىدهد ، ولى از آنان خواستار عمل است و چنان نبايد باشد / 274 كه وعدهء خدا به ايشان بهانهاى براى بيكار ماندن آنان شود و از بخشيدن و كوشش كردن باز ايستند ، بلكه اين وعده بايد انگيزهاى براى كوشش و مجاهدهء ايشان باشد .
مادر موسى چندان كوشش مادى و معنوى از خود نشان داد تا براى دريافت وعدهء خدا اهليت و شايستگى پيدا كند .