جريان مىافتد ، و به همين جهت سياق در اين آيات از سهمى كه انسان ، مرد و زن ، در اين امر دارند با ما سخن مىگويد .
مهمترين نقشى كه مادر موسى ( ع ) به آن پرداخت ، تأكيدى بر نقش زن در مبارزهء رسالى دورهء جاهليت است ، خواه آن زن مادر باشد يا همسر يا نگهبانى عاطفى ، و اين قضيهاى اساسى و مهم است .
پس از يك سو چيزهايى از كارى مىخوانيم كه مادر موسى در اين مبارزه و آغاز آن بر عهده گرفت ، و اين كه خواهر موسى دورادور پيشروى صندوق حامل موسى را بر درياى نيل يا دريايى ديگر زير نظر داشت ، و از سوى ديگر آيات دربارهء كارى كه همسر فرعون كرد و سبب حفظ حيات اين پيشوا شد ، با ما سخن مىگويد .
چه به همسر خود اشاره كرد / 270 كه موسى را زنده نگاه دارد ، و با وجود اختلاف نقشها ، همهء آنها در يك نقطه با هم تلاقى پيدا مىكنند و آن سهيم بودن زن در مبارزه است .
اين سهيم بودن منحصر به نقشهاى حاشيهاى نيست ، بلكه آن را در مسئوليتهاى بزرگ نيز مشاهده مىكنيم ، چه مادر موسى با وجود آن كه مؤمنه و ملتزم به فرمان الاهى بود ، همچون مادر از عواطف مادرى نيز بهرهمند بود ، پس چگونه حاضر شد تا فرزند خود را - كه به كار غير ممكن پرداخت تا دست صاحبان سلطه به او نرسد - به دريا بيفكند تا امواج خشمناك آن او را ببلعند ، مخصوصا با توجه به اين امر كه زن از لحاظ بدنى و روانى آمادگى آن را دارد كه براى نوزاد شير خوار خود پس از ولادت همه گونه تلاش انجام دهد ، چه همهء اهتمامهاى فطرى و انديشههاى او متمركز در اين نوزاد تازه به دنيا آمده است .
در اين بين قرآن يكى از عوامل اساسى پيروزى جنبشهاى مكتبى را در مبارزه به ما يادآورى مىكند ، و آن عامل كتمان و سرّى بودن در فعّاليتهاى مكتبى است كه در پارهاى از اوقات از اهميت بيشترى در عمل برخوردار مىشود ، و اگر مادر موسى عواطف خود را آشكار مىكرد و راز خود را به ديگران مىگفت ، تمدنى كه نوزاد مبارك او تأسيس كرد ، از ميان مىرفت و به همين سبب امام صادق ( ع ) گفت :
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: احمد آرام
ص٢٥٢