درخت اين پيشواى بزرگوار را در زمين شايسته و صالحى رويانيده است .
«
وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
- و به مادر موسى وحى كرديم كه او را شير بده ، پس اگر دربارهء او هراس دارى ، او را به دريا بيفكن و بيمناك مباش كه ما او را به تو بازمىگردانيم و از فرستادگان خودمانش قرار خواهيم داد . » پيش از اين گفتيم كه قضاى خدا با پيروزى مستضعفان و بر كنار شدن مستكبران به صورت غيبى و بشرى تحقق پيدا مىكند ؛ امّا غيبى : بدين گونه كه خدا مردى از وزيران فرعون را بر آن وانداشت كه به يك انقلاب نظامى قيام كند ، در صورتى كه اين كار براى خدا ممكن بود ، بلكه كودكى از بنى اسراييل را به اين كار در زمانى اختصاص داد كه فرعون نوزادان پسر بنى اسراييل را ذبح مىكرد . و چگونه او را فرستاد ؟
خدا به مادرش وحى كرد كه نوزاد خود را در دريا بيفكند ، براى آن كه در كاخ فرعون پرورش يابد و بزرگ شود ، و همين امر وسيلهء پيروزى بنى اسراييل بر فرعون به سبب موسى شد ، و اساسا در زبان عبرى كلمهء موسى و عبرى آن موشى به معنى پسر آب و درخت است كه در آن « مو » معنى آب مىدهد و « شىء » به معنى درخت است .
اين پسرى كه مالك هيچ چيز نبود ، سلطهء طاغوت را برافكند .
و اما از نظر بشرى : خدا فرشتگان را نفرستاد ، و بادها را روانه نكرد تا به فرمانروايى فرعون خاتمه دهند ، بلكه بشر پيشوايى به نام موسى را مأمور انجام اين كار ساخت .
/ 265 [ 8 ] مادر موسى به وحى خدا عمل كرد ، و نوزاد خود را در دريايى افكند كه آب آن وى را به كنارههاى كاخ فرعون رسانيد .
«
فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ
- پس آل فرعون موسى را برداشتند تا براى ايشان . »