اللَّه عليه و آله و سلم - بيان مىكند و هدف آن مخصوصا يادآورى از قومى است كه پيش از آن رسول و بيم دهندهاى از خود نداشتهاند ، و اين رسالت كه به رسالت موسى ( ع ) شباهت دارد ، حادثهاى غيبى است كه خدا به وسيلهء آن قوم گمشده و گمراهى را از عذابى سخت بيم مىدهد ، و از اين سخن مىگويد كه آنان از هواهاى خود پيروى مىكردند ، از آن جهت كه پيوسته خواستار رسيدن آيات تازه بودند و ، مثلا ، مىگفتند : چرا پيامبر اسلام آيتى شبيه به آنچه بر دست موسى آشكار شده نمىآورد ، در صورتى كه آنان به آنچه بر موسى نازل شده بود كافر بودند .
پس از آن كه سياق صفات مؤمنان راستين از اهل كتاب را بيان مىكند ، كه در ايمان آوردن به پيامبر شتاب مىورزيدند ، از شبههء ديگرى سخن به ميان مىآورد كه منكران به آن متشبث مىشدند و مىگفتند كه : ما بيم آن داريم كه صلح و سلمى كه در حرم از آن برخورداريم ، پس از ايمان آوردن از ما سلب شود و پروردگار آن را پس بگيرد ، چه :
/ 253 اولا : خدا كسى است كه اين امنيت را به حرم خانهء خودش بخشيده است .
ثانيا : شادى و سرور امنيت و فريفته شدن به آن سبب هلاك پيشينيان شده است ، ولى خدا آنان را هلاك نكرد مگر آن گاه كه رسولى بر ايشان مبعوث كرد تا آيات او را بر ايشان تلاوت كند .
ثالثا : كالاى دنيا در مقابل آخرت ناچيز است ، و آن كه خدا او را از نعمت دنيا بهرهمند ساخته ، و در روز قيامت او را براى حساب و عقاب حاضر مىكند ، با كه آن خدا به او وعدهء خوشى داده و به آن دست يافته است ، برابر با يكديگر نيستند .
و : در قسمتهاى پايانى سورهء قصص خداوند ما را از شريك پذيرفتن براى خودش - انداد - كه صاحبان سلطه يا مال بودهاند ، بر حذر مىدارد ، كه همهء آنان را كه پيشوايان گمراهى و پيروان ايشانند ( و با اطاعت آنان به خدا شرك ورزيدهاند ) حاضر مىكند كه بعضى از آنان ابراز بيزارى مىنمايند ، و خبرها بر ايشان پوشيده مىماند ، و پروردگارمان به ما يادآورى مىكند كه آن كه رهبرى را براى ما برمىگزيند پروردگار است ، و او از آن كه برايش شريكى قائل شوند برتر است ، و پس از آن كه
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: احمد آرام
ص٢٣٧