تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 219

مساهمون:

ص٢١٩
همين گونه است امام و پيشواى عادلى كه كتاب را بفهمد و به آن قضاوت كند و نگهبان كتاب پروردگارش باشد . ج : در آنجا كه به هلاك باطل و يارى حق فرمان مىدهد . و قضاى پروردگار سبحانه و تعالى را هيچ كس نمىتواند رد كند . «
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ
- پروردگارت ميان ايشان به حكم خود داورى مىكند ، و او بسيار توانا و دانا است . » [ 79 ] و چون چنين است ، پس از هيچ كس مترس : «
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ
- پس بر خدا توكل كن كه تو بر حقى آشكارى . » چون حق مايهء پيروزى است ، و تو بر حقى ، پس بر خدا توكل كن ، و مطمئن باش كه به پيروزى خواهى رسيد . [ 80 ] و به افكار مخالفان اعتنايى مكن ، و كار تو تنها ابلاغ پيام است . «
إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ
- تو نمىتوانى دعوت را به گوش مردگان برسانى و نيز به گوش كرانى كه به تو پشت كرده‌اند . » غير ممكن است كه شخص بتواند مرده‌اى را به شنيدن بانگ خود وادارد ، و اين نه به سبب وجود اشكالى در بانگ است ، بلكه بدان جهت است كه آن مرده دستگاه دريافت بانگ را فاقد است ، و شاعرى گفته است :
لقد اسمعت لو ناديت حيّا * و لكن لا حياة لمن تنادي
كه ترجمهء آن چنين است : اگر با زنده‌اى سخن مىگفتى آن را مىشنيد ، ولى آن كس كه او را مىخوانى زنده نيست . / 235 اما كرى كه نمىشنود ، از راه چشم و اشاره و بعضى از حركات دهان از كرى خود تو را آگاه مىسازد ، ولى چون پشت كرده باشد ، از دادن اين آگاهى نيز محروم خواهد شد .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 219 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي