پيش رفته باشند به آن راه خواهند يافت ، چنان كه گفت : «
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا
- سپس كتاب را ميراث كسانى قرار داديم كه از ميان بندگان خويش برگزيده بوديم » و رسول و امامان راهنما از اهل بيت وى آن كسانند كه خدا آنان را برگزيده ، و در اين خصوص نصهاى متعدد آمده است . « 27 » [ 76 ] «
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
- اين قرآن با بنى اسراييل دربارهء بيشتر چيزهايى كه درباره آنها با يكديگر اختلاف داشتهاند سخن مىگويد . » [ 77 ] به همان گونه كه قرآن در جايجاى خود حامل هدايت و بصيرت است .
«
وَ إِنَّهُ لَهُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
- و آن هدايت و رحمتى براى مؤمنان است . » و « هدى » در اين جا به دو معنى است ، اول : مرحلهاى است كه تنها معما گشوده مىشود ، و دوم : اين كه به مرحلهاى از شناختهاى معنوى و ساختن ذات خود و عروج روحى به آسمان دست يابيم كه خواستار آنيم .
پس قرآن خوشبختى و رستگارى است - ولى به شرط آن كه مؤمنان آن را چنان كه بايسته است بفهمند - و نيز برنامهء عمل / 234 و زندگى را كه از خلال تطبيق آنها با سعادت و زندگى به دست مىآيد .
[ 78 ] و پروردگار سبحانه و تعالى در موارد مختلف ميان حق و باطل قضاوت مىكند :
الف : در كنار ترازوى حساب در روز قيامت ، كه آخرين ترازوهاى قسط و عدالت در آن روز است و در حق هيچ كسى ظلمى نخواهد شد .
ب : در آنجا كه مردمان با يكديگر اختلاف پيدا مىكنند و مىخواهند رفع اختلاف را به صورتى عادلانه انجام دهند ، قرآن كريم را داورى قاطع مىيابند ، و به
هامش
( 27 ) - رجوع كنيد به تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 96 .