مايهء رسالتها يكى است ، و اما فضيلت قرآن بر همهء آنها از اين روى است كه پايان دهندهء رسالتها است و مهيمن و نگاهبان همهء آنها .
[ 193 ] «
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ
- آن را روح الأمين فرو آورد . » جبرييل ( ع ) كه امين وحى خدا است ، آن را بر رسول اللَّه ( ص ) نازل كرد .
و شايد از اين كلمه چنين الهام بگيريم كه : رسالت برتر از مادّى و دقيق است ، چه حقايق را بدون كم و زياد منعكس مىسازد .
[ 194 ] «
عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
- بر قلب تو تا از بيم دهندگان باشى . » بيم دادن نبرد با وضع منحرف است با نيرو ، و بيم دادنى است همراه با هشدار ، و قرآن پيش از آن كه مبشّر و مژدهبخش باشد ، بيم دهنده و ترساننده است ، و در بعضى از آيات عمل پيامبر تنها منحصر به بيم دادن است .
[ 195 ] «
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ
- به زبان واضح و آشكار عربى . » / 121 تأكيد خدا بر كلمهء عربى براى قرآن ، دليل بر اهميت اين زبان و لزوم فرا گرفتن آن است ، چرا كه لغت قرآن است ، و زبان عربى براى پذيرفتن چيزى همچون قرآن گستردهترين زبانها محسوب مىشود .
و در كتابهاى لغت آمده است كه : اعراب سخن به معنى آشكار كردن آن است ، و عربى به معنى فصيح شده است ، و إعراب با كسر همزهء آن به معنى بيان است .
در حديثى دربارهء اين گفتهء خداوند تبارك و تعالى : «
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ
- آمده است كه گفت :
« زبانها را بيان مىكند ، و زبانها آن را بيان نمىكند » . « 31 » شايد معنى آن چنين باشد كه : زبانها نمىتواند با دقت مترجم زبان عربى باشد ، ولى عكس آن چنين نيست .
هامش
( 31 ) - تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 65 .