ايمان آورد ؟ ! چنان مىنمايد كه شعيب ( ع ) آنان را از عذاب خدا ترسانده است ، مگر او پيش از رسيدن عذاب آشكار بيم دهندهء آنان نبوده است ؟ ! [ 188 ] «
قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
- گفت : پروردگارم از آنچه شما مىكنيد آگاهتر است . » از خداى خود خواستار عذاب براى ايشان نشد ، بلكه امر ايشان را به او سبحانه و تعالى واگذاشت كه او به آنچه شايستهتر است آگاهى بيشتر دارد ، اگر خواهد راهنماييشان مىكند ، و اگر خواهد عذابشان مىدهد .
/ 116 [ 189 ] «
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
- پس او را تكذيب كردند و به عذاب روز ظلّه ( سايهبان ، ابر ) گرفتار شدند كه عذاب روزى بزرگ بود . » پس چون رسول خود را تكذيب كردند ، خدا آنان را گرفتار عذاب روز ظلّة ساخت كه در آن گرفتار گرمايى سخت شدند كه مدت شش روز ادامه يافت و گروه كثيرى از ايشان مردند ، و ايكهها و باغها نتوانست دردى از ايشان دوا كند ، پس چون روز هفتم فرا رسيد ، خداوند متعال بر ايشان ابرى روانه كرد كه سايه بر سرشان مىافكند و به همين سبب به هر سو كه ابر حركت مىكرد آنان نيز روانه مىشدند ، و چون به وسط صحرا رسيدند ، خداوند از آن ابر صاعقهاى بر ايشان فرو فرستاد و همگى هلاك شدند . آرى ، هر گاه كه مردمان مرتكب گناهى شوند ، خداوند بلايى متناسب با آن گناه بر ايشان نازل مىكند ، و ظاهرا عذاب اصحاب الأيكة نيز متناسب با گناهشان بود ، چه گرفتار فريب ابر شدند ، به همان گونه كه يكديگر را در ترازو فريب مىدادند و كمفروشى مىكردند .
[ 190 ] «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
- هر آينه در اين آيتى است ، و بيشترين ايشان مؤمن نبودند . » هر انحراف در قوم و ملتى نوع معينى از عذاب در پى دارد ، و هر انحرافى در گذشته را مشابهى در زمان حاضر ديده مىشود ، و هر عذاب آيت و نشانه است براى