طرد مىكنم و به مبارزهء با عادت شما خواهم پرداخت . » پس قصد او دورى نفسانى از عمل ايشان بوده ، و معروف است كه هر كس به عمل قومى رضا دهد با آنان محشور مىشود ، و هر كه آن را طرد كند ، هرگز با ايشان آميزش پيدا نخواهد كرد .
وجود ميل نفسانى محض به يك عمل زشت سببى از سببهاى پرداختن به آن عمل است ، در صورتى كه زشت شمردن عمل و بيزارى نفسانى از آن مانعى براى اقدام كردن به آن و سرانجام غوطهور شدن در آن است .
/ 108 معارضه و چالش از صفات پيامبران بزرگوار ( ع ) است ، چه آنان سخت و آشكار به مخالفت و چالش با انحرافات مىپردازند و از خشم جوامع خود بيمناك نمىشوند .
[ 169 ] «
رَبِّ نَجِّنِي وَ أَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ
- پروردگارا ! مرا و كسانم را از آنچه مىكنند رهايى بخش . » از عمل آنان به خداوند سبحانه و تعالى ابراز بيزارى كرد و از خدا درخواست كه خود و كسانش شركاى قوم وى در اين كارهاى زشت نباشند ، چه بيم آن داشت كه خاندانش نيز همچون ديگران به اين مصيبت گرفتار شوند ، پس لوط ( ع ) پدرى بود كه مىكوشيد تا كسان و خويشاوندان خود را از فساد دور نگاه دارد ، و با تربيت آنان را از بدى و زشتى مصونيت بخشد ، و او از كسانى نبود كه براى فرزندان خويش معتقد به آزادى مطلق بوده باشد ، و تربيت آنان را به امثال خودشان يا به مردان واگذارد .
[ 170 - 171 ] «
فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ
- پس او و همهء خاندانش را رهايى بخشيديم * مگر پير زنى را از پيشرفتگان در سن . » هنگامى كه مهمانانى بر لوط ( ع ) - كه بسيار مهمان نواز بود - وارد مىشد ، همسر او بر بالاى بام خانهاش در هنگام شب آتش مىافروخت ، و در هنگام روز از آن دود برمىخاست تا مردم قومش از مهماندار بودن خانواده با خبر شوند ، پس همگان به سوى خانهء او مىشتافتند و از مهمانان او خواستار عمل زشت جنسى با مردان