دروغ بستن به خدا و پيغمبر
23 - 16 - اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبران و جانشينان پيغمبران عمداً نسبت دروغ بدهد ، اگرچه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند ، روزه او باطل است و احتياط واجب آن است كه به حضرت زهراء ( عليها السلام ) هم نسبت دروغ ندهد .
23 - 17 - اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده ، روزهاش باطل نمىشود .
رساندن غبار غليظ به حلق
23 - 18 - رساندن غبار غليظ به حلق ، روزه را باطل مىكند چه غبار چيزىباشد كه خوردن آن حلال است مثل آرد ، يا غبار چيزى باشد كه خوردن آن حرام است مثل خاك ، و بنابر احتياط واجب بايد غبارى را هم كه غليظ نيست به حلق نرساند مگر در صورتى كه اجتناب از او مشكل وسخت باشد كه در اين صورت ، روزه او صحيح است .
23 - 19 - احتياط واجب آن است كه روزه دار بخار غليظ ودود سيگار وتنباكو و مانند اينها را هم به حلق نرساند .
فرو بردن سر در آب
23 - 20 - اگر روزهدار عمداً تمام سر را در آب فرو ببرد ، اگرچه باقى بدن او از آب بيرون باشد ، روزهاش باطل مىشود ولى اگر تمام بدن را آب بگيرد و مقدارى از سر بيرون باشد ، روزه باطل نمىشود .
23 - 21 - اگر نصف سر را يك دفعه و نصف ديگر آن را دفعه ديگر