آورد يعنى دو ركعتى بخواند
شرط اول : آنكه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى ( هر فرسخ 5 / 5 كيلومتر است ) نباشد
22 - 114 - اگر محلّى دو راه داشته باشد ، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود ، بايد تمام بخواند .
شرط دوم : آنكه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد
22 - 115 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگرچه در هر روز مقدار كمى راه برود ، وقتى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و اذان آن را نشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمى راه برود كه نگويند مسافر است بايد نمازش را تمام بخواند .
شرط سوم : آنكه در بين راه از قصد خود برنگردد
22 - 116 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود و تصميم داشته باشد كه همان روز يا شب آن برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند و همچنين اگر در همان روز يا همان شب برنگردد و بخواهد كمتر از ده روز در آنجا بماند ، نمازش را شكسته بخواند .
شرط چهارم : آنكه پيش از هشت فرسخ از وطن خود يا جايى كه قصد ماندن ده روز در آنجا را كرده ، نگذرد .
22 - 117 - كسى كه نمىداند پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش مىگذرد يا نه ، يا ده روز در جايى مىماند يا نه ، بايد نماز را تمامبخواند .
احكام بانوان (فارسى) — صفحة 146
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٤٦