لبّيك إله الحقّ لبّيك ، لبّيك ذا النّعماء و الفضل الحسن الجميل لبّيك ، لبّيك كشّاف الكرب العظام لبّيك ، عبدك و ابن عبديك لبّيك ، لبّيك يا كريم لبّيك » .
و اين جملات را نيز بگويد خوب است :
« لبّيك أتقرّب إليك بمحمّد و آل محمّد لبّيك لبّيك بحجّة و عمرة لبّيك ، لبّيك و هذه عمرة متعة إلى الحجّ لبّيك ةهل التّلبية لبّيك لبّيك تمامها و بلاغها عليك » .
« 260 » م - واجب است صحيح گفتن قدر واجب از لبيك را كه گذشت ، همانطور كه صحيح گفتن تكبيرة الاحرام در نماز واجب است .
« 261 » م - اگر تلبيه را به قدر واجب كه ذكر شد ، نداند بايد آن را ياد بگيرد يا كسى او را در وقت گفتن تلقين كند ، يعنى كلمه كلمه آن شخص بگويد و شخصى كه مىخواهد احرام ببندد دنبال او بطور صحيح بگويد .
« 262 » م - اگر نتواند ياد بگيرد يا وقت ياد گرفتن نباشد و با تلقين هم نتواند بگويد احتياط آن است كه به هر نحو كه مىتواند بگويد ، و ترجمهاش را هم بگويد و احوط آن است كه علاوه بر آن نايب هم بگيرد .
« 263 » م - اگر لبيك گفتن را فراموش كرد يا بواسطه ندانستن حكم نگفت ، واجب است برگردد به ميقات در صورت امكان و احرام ببندد و لبيك بگويد و اگر نتواند برگردد همانجا بگويد اگر داخل حرم نشده است ، و اگر داخل حرم شده واجب است برگردد بخارج حرم و احرام ببندد و لبّيك بگويد ، و اگر ممكن نيست همانجا محرم شود و لبّيك بگويد ، و اگر بعد از گذشتن وقت جبران ، يادش آمد بعيد نيست صحت عمل .
« 264 » م - اگر كسى لبّيك واجب را نگفت چه بواسطه عذرى و چه بدون
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 78
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٧٨