« 1377 » م - اگر شخص مصدود خوف آن داشته باشد كه اگر از راه ديگرى برود به حج نمىرسد نمىتواند عمل شخص مصدود را بكند و محلّ شود ، بلكه بايد به راه ادامه دهد و صبر كند تا فوت محقق شود ، و با عمرهء مفرده متحلل شود .
« 1378 » م - تحقق پيدا مىكند مصدود بودن در حج به اينكه به هيچ يك از وقوف اختيارى و اضطرارى عرفه و مشعر نرسد ، بلكه تحقق پيدا مىكند اگر نرسد به چيزى كه به فوت آن ، حج فوت مىشود هرچند از روى علم و عمد نباشد ، و صور آن سابق ذكر شد ، بلكه ظاهرا تحقق پيدا كند به اينكه بعد از وقوفين منع كنند او را از منى و مكه و نتواند نايب بگيرد ، بلكه اگر منع كنند از اعمال منى يا اعمال مكه با عدم امكان نايب ، بلى در صورتى كه تمام اعمال را بجا آورد و منع نمودند از برگشتن به منى براى بيتوته و اعمال ايام تشريق ، مصدود بودن تحقق نمىكند و حج او صحيح است ، و بايد نايب بگيرد براى اعمال در اين سال ، و اگر نشد سال ديگر .
« 1379 » م - كسى كه مصدود شد از آمدن به مكه يا از اتمام اعمال يا از بجا آوردن اعمالى كه به ترك آنها حتى به غير عمد حج باطل مىشود و به دستورى كه گفته شد از احرام خارج شد ، اگر حج بر او مستقر شده بوده يا آنكه در سال ديگر مستطيع است و حج واجب را بجا نياورده بايد بعد از رفع منع دوباره به حج برود و اعمالى كه نمودهكافى از حجة الاسلام نيست .
« 1380 » م - كسى كه مصدود است اگر اميد بر طرف شدن مانع را داشته باشد بلكه گمان آن را هم داشته باشد احتياط در اين دو صورت اين است كه صبر كند مگر براى او مشكل باشد و الّا بدستورى كه گفته شد از احرام خارج
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 337
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٣٧