براى آنها سر تراشيدن .
دوم - كسى كه سال اول حج او باشد ، كه بايد سر بتراشد .
سوم - كسى كه موى سر خود را به عسل يا « صمغ » يا نحو آن براى رفع شپش و نحو آن چسبانيده باشد بايد سر بتراشد .
چهارم - كسى كه موى خود را جمع كرده و گره زده و درهم پيچيده و بافته است بايد سر بتراشد .
پنجم - خنثاى مشكل اگر از اين سه دسته اخير نباشد بايد تقصير كند و سر را نتراشد .
« 1121 » م - اگر خنثاى مشكل از اين سه طايفه باشد ، لازم است هم تقصير كند و هم سر بتراشد و بنابر احتياط واجب تقصير را بر حلق مقدم بدارد .
« 1122 » م - احتياط آن است كه كسى كه سر را مىتراشد تمامش را بتراشد .
« 1123 » م - در تقصير كفايت مىكند مقدار كمى از موى سر يا ريش يا شارب را چيدن به هر نحو و با هر آلت كه باشد ، و يا ناخن گرفتن ، و بهتر است كه هم مقدارى از مو بگيرد و هم ناخن را بگيرد .
« 1124 » م - سر تراشيدن و تقصير چون از عبادات است بايد با نيت خالص از رياء و براى اطاعت خداوند باشد و بدون آن صحيح نيست ، و آنچه بايد به آن حلال شود حلال نمىشود .
« 1125 » م - جايز است سر را خود انسان بتراشد يا به سلمانى بدهد ، و همچنين در تقصير و بايد خودش نيت كند ، و بهتر آن است كه سلمانى هم نيت كند .
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 272
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٧٢