فصل سوم : وقوف به مشعر الحرام
« 978 » م - بعد از آنكه از وقوف به عرفات در مغرب شب دهم فراغت حاصل شد ، بايد كوچ كند به مشعر الحرام كه محل معروفى است و حدود معينى دارد .
« 979 » م - احتياط واجب آن است كه شب دهم را تا طلوع صبح در مشعر الحرام بسر ببرد و نيت كند اطاعت خدا را در اين بسر بردن شب .
« 980 » م - چون صبح طلوع كرد نيت وقوف به مشعر الحرام كند تا طلوع آفتاب ، و چون ايو وقوف ، عبادت خداوند است بايد نيت خالص از رياء و خودنمايى وقوف كند ، الّا حج او در صورت رياء كردن با عمده و علم باطل خواهد شد .
« 981 » م - اقوى جواز كوچ كردن بلكه استحباب آن است كمى قبل از طلوع آفتاب به نحوى كه قبل از طلوع آفتاب از وادى « محسّر » تجاوز نكند و اگر تجاوز كرد گناهكار است ولى كفاره بر او نيست و احتياط آن است كه وقتى حركت كند كه قبل از طلوع آفتاب وارد وادى محسّر نشود .