ج 1 - الف - وجوب درمان ، تكليفى است .
ب - جانى بيش از ديه بدهكار نيست .
بيمارى مجرم
س 1 - در فرض بيمار بودن مجرم ، آيا حاكم شرع مىتواند در حال بيمارى ، حكم وى را اجراء نمايد يا بايد تا بهبودى كامل وى آن را به تأخير بياندازد ؟
ج 1 - اجمالًا حاكم شرع مىتواند حكم را تأخير بياندازد .
س 2 - بر فرض لزوم تأخير اجراى حكم تا كسب بهبودى مجرم بفرمائيد مراد از بيمارى مانع از اجراى حكم از نظر شرعى چيست ؟ آيا همان متفاهم عرفى است و يا آنچه پزشكان آن را بيمارى مىنامند يا امر ديگرى است ؟
ج 2 - مراد از بيمارى ، آن است كه به سبب اجراى حدود و يا تعزير ، موجب سرايت يا وخيمتر شدن بيمارى گردد و ملاك ، تعيين حاكم شرع است و منشأ تعيين حاكم چه بسا متفاهم عرفى و يا نظر پزشك باشد .
س 3 - آيا حيض و نفاس و استحاضه در حكم بيمارىاند ؟
ج 3 - نفاس و استحاضه بيمارىاند ولى حيض بيمارى محسوب نمىشود .
س 4 - آيا بين عارضهاى كه قبل از صدور حكم حاصل شده با آنچه بعد از حكم بوده تفاوتى هست ؟ ( با توجّه به سئوال پيشين )
ج 4 - ظاهراً تفاوتى ندارند .
س 5 - آيا بين عارضهاى كه محكوم عمداً بر خود وارد كرده با آنچه بطور طبيعى عارض شده تفاوتى هست ؟ ( با توجّه به سئوال پيشين )
ج 5 - اگر يقين گردد كه عارضهاى كه بر خود وارد كرده به جهت تأخير حكم بوده ، لازم نيست اجراء حكم را تأخير انداخت و الّا بين عوارض طبيعى تفاوتى نيست و بايد اجراى حكم را به تأخير انداخت .
س 6 - آيا بين عارضه دائمى مثل سرطان و موقّتى مثل درد آپانديس با توجّه به سئوال پيشين فرقى هست ؟