ج 9 - قضا نمودن نماز و روزه قضا شده پدر و مادر ، بوسيله بچّه مميّز كفايت نمىكند ، اگرچه آن بچّه ، پسر بزرگتر پدر و مادر باشد .
س 10 - شخصى وصيّت كرده ثلث مالش را براى نماز و روزه قضا شده صرف كنند ، بعد ورثه تمام اموال را بين خود تقسيم كردهاند ، آيا پسر بزرگتر بايد نماز و روزه را قضا كند يا خير ؟
ج 10 - بايد به وصيّت عمل گردد و ورثه ضامن آن مقدارى هستند كه مورد وصيّت قرار گرفته و تا زمانى كه نماز و روزه پدر انجام نشده است ، بر پسر بزرگتر واجب است ، قضا نمايد .
س 11 - پدرى يك عمر نمازش را با قرائت غلط خوانده ، آيا بر پسر بزرگتر واجب است كه نمازهاى پدر را قضا كند ؟
ج 11 - اگر پسر بزرگتر مىدانست كه پدر مىتوانسته قرائت را درست كند و نكرده ، بايد قضا نمايد ولى در صورتى كه احتمال مىدهد پدر نمىتوانسته اصلاح كند ، قضا بر پسر لازم نيست .
س 12 - پدرى كه در حدود پنجاه سال نماز نخوانده و روزه هم نگرفته ، پسر بزرگش به او اعلام كرده كه من ، نمازها و روزههايت را قضا نخواهم كرد ، آيا پسر بزرگ او بعد از فوت پدر ، مىتواند نماز و روزههاى پدر را انجام ندهد ؟
ج 12 - بايد نمازها و روزههاى ترك شده پدر را پسر بزرگ بعد از فوت پدر انجام دهد و تذكّر او تكليف را ساقط نمىكند .
س 13 - آيا قضاى نمازهاى پدرى كه عمداً نخوانده بر عهده پسر بزرگتر است ؟
ج 13 - بلى بايد پسر بزرگتر قضا كند .
س 14 - اگر فرزندى فوت نمود ، آيا بر پدر واجب است نماز و روزههاى قضا شده او را بجا آورد ؟
ج 14 - واجب نيست .
س 15 - آيا مىشود از ناحيه كسى كه زنده است اعمال مستحبّه را بجا آورد و قضا كرد ؟
ج 15 - بعضى از اعمال مستحبّه را مىتوان از طرف شخص حىّ نايب شد مانند
أجوبة المسائل (پاسخ به جديدترين استفتاءات) (فارسى) — صفحة 166
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٦٦