مسأله 285 - اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه خون آن بند نمىآيد و آب براى آن ضرر ندارد ، بايد بعد از شستن اجزاء صحيحه آن عضو با رعايت ترتيب ، موضع زخم يا بريدگى را در آب كر يا جارى فرو برد ، و قدرى فشار دهد كه خون بند بيايد ، واحاطه آب بر آن موضع قطع شود و بعد انگشت خود را روى زخم يا بريدگى در زير آب از بالا به پايين بكشد تا آب بر آن جارى شود .
« شرط هفتم » آنكه وقت براى وضو و نماز كافى باشد .
مسأله 286 - هر گاه وقت به قدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براى وضو و تيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد .
مسأله 287 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت يا براى كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است ، و همچنين اگر براى آن نماز وضو بگيرد مگر آنكه قصد قربت براى او حاصل نشود .
« شرط هشتم » آنكه به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم وضو بگيرد ، و اگر براى خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است .
مسأله 288 - لازم نيست نيّت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود بگذراند بلكه اگر تمام افعال وضو به داعى امر خدا بجا آورده شود كفايت مىكند .
« شرط نهم » آنكه وضو را به ترتيبى كه گفته شد بجا آورد ، يعنى اول صورت و بعد دست راست و بعد دست چپ را بشويد ، و بعد از آن سر و بعد پاها را مسح نمايد ، و بنابر احتياط مستحب پاى چپ را بعد از پاى راست مسح
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 63
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٦٣