مسأله 2661 - اگر نذر كند روزه بگيرد ، ولى وقت و مقدار آن را معين نكند ، چنانچه يك روز روزه بگيرد كافى است و اگر نذر كند نماز بخواند و مقدار و خصوصيات آن را معين نكند ، اگر يك نماز دو ركعتى بخواند كفايت مىكند و اگر نذر كند صدقه بدهد و جنس و مقدار آن را معين نكند ، اگر چيزى بدهد كه بگويند صدقه داده ، به نذر عمل كرده است و اگر نذر كند كارى را براى خدا بجا آورد ، در صورتى كه يك نماز را بخواند يا يك روز را روزه بگيرد يا چيزى را صدقه بدهد ، نذر خود را انجام داده است .
مسأله 2662 - اگر نذر كند روز معينى را روزه بگيرد ، بايد همان روز را روزه بگيرد و در صورتى كه عمداً روزه نگيرد ، بايد گذشته از قضاى آن روز كفاره هم بدهد و اظهر اين است كه كفارهاش كفاره مخالفت يمين است چنان كه خواهد آمد ، بلى در آن روز اختياراً مىتواند مسافرت كند و روزه را نگيرد و چنانچه در سفر باشد لازم نيست قصد اقامه كرده و روزه بگيرد و در صورتى كه از جهت سفر يا از جهت عذر ديگرى مثل مرض يا حيض روزه نگيرد لازم است روزه را قضا كند .
مسأله 2663 - اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند ، بايد كفاره بدهد .
مسأله 2664 - اگر نذر كند كه تا وقت معينى عملى را ترك كند ، بعد از گذشتن آن وقت مىتواند آن عمل را بجا آورد و اگر پيش از گذشتن آن وقت از روى فراموشى يا ناچارى آن را انجام دهد ، چيزى بر او واجب نيست ولى باز هم لازم است كه تا آن وقت آن را بجا نياورد و چنانچه دوباره پيش از رسيدن آن وقت بدون عذر آن عمل را انجام دهد بايد كفاره بدهد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 583
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٥٨٣