احكام نذر و عهد
مسأله 2649 - نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براى خدا بجا آورد يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براى خدا ترك نمايد .
مسأله 2650 - در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربى بخوانند ، پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براى خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم نذر او صحيح است .
مسأله 2651 - نذر كننده بايد مكلف و عاقل باشد و به اختيار و قصد خود نذر كند ، بنابر اين نذر كردن كسى كه او را مجبور كردهاند ، صحيح نيست .
مسأله 2652 - شخص مفلس و آدم سفيه ( كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ) اگر مثلًا نذر كند چيزى به فقير بدهد صحيح نيست .
مسأله 2653 - اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى نمايد ، زن نمىتواند در صورتى كه وفاء به نذرش منافى با حق شوهر باشد نذر كند .
مسأله 2654 - اگر زن با اجازه شوهر نذر كند ، شوهرش نمىتواند نذر او را به هم بزند يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد .
مسأله 2655 - اگر فرزند بدون اجازه پدر يا با اجازه او نذر كند ، بايد به آن نذر عمل نمايد ، ولى اگر پدر يا مادر از عملى كه نذر كرده منعش كنند ، ظاهر اين است كه نذرش منحل مىشود .