تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 572

مساهمون:

ص٥٧٢
خوب و بد را بفهمد - باشد و اگر كافر سگ را بفرستد شكار آن سگ حرام است . « چهارم » وقت فرستادن سگ نام خدا را ببرد و اگر عمداً نام خدا را نبرد ، آن شكار حرام است ، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد . « پنجم » شكار بواسطه زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد ، پس اگر سگ ، شكار را خفه كند يا شكار از دويدن يا از ترس بميرد حلال نيست . « ششم » كسى كه سگ را فرستاده ، وقتى برسد كه حيوان مرده باشد يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد و چنانچه وقتى برسد كه به اندازه سر بريدن وقت باشد و سر حيوان را نبرد تا بميرد حلال نيست . مسأله 2619 - كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتى برسد كه بتواند سر حيوان را ببرد ، چنانچه مثلًا بواسطه بيرون آوردن كارد و مانند آن وقت بگذرد و آن حيوان بميرد حلال است ، ولى اگر چيزى همراه او نباشد كه با آن ، سر حيوان را ببرد و حيوان بميرد ، احتياط واجب آن است كه از خوردن آن خوددارى كنند ، البته در اين صورت اگر سگ شكارى رارها كند تا او را بكشد حلال مىشود . مسأله 2620 - اگر چند سگ را بفرستد و با هم حيوانى را شكار كنند چنانچه همه آنها داراى شرطهايى كه در مسأله ( 2618 ) گفته شد باشند ، شكار حلال است و اگر يكى از آنها داراى آن شرطها نبوده ، شكار حرام است ، مگر اينكه مشخص باشد كه شكار مستند به سگ داراى آن شرايط است . مسأله 2621 - اگر سگ را براى شكار حيوانى بفرستد و آن سگ حيوان ديگرى را شكار كند ، آن شكار حلال و پاك است و نيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند ، هر دوى آنها حلال و پاك مىباشد .