احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات
مسأله 2592 - اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه بعداً گفته مىشود سر ببرند وحشى باشد يا اهلى ، بعد از جان دادن ، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است ، ولى حيوانى كه انسان با آن وطى ( نزديكى ) كرده است و گوسفندى كه شير خوك خورده و همچنين حيوانى كه نجاستخوار شده ، اگر به دستورى كه در شرع معين نمودهاند آن را استبراء نكرده باشند ، بعد از سر بريدن گوشت آنها حلال نيست .
مسأله 2593 - حيوان حلال گوشت وحشى ؛ مانند آهو و كبك و بز كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعداً وحشى شده ؛ مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است ، اگر به دستورى كه بعداً گفته مىشود آنها را شكار كنند ، پاك و حلال است ولى حيوان حلال گوشت اهلى مانند گوسفند و مرغ خانگى و حيوان حلال گوشت وحشى كه بواسطه تربيت كردن اهلى شده است ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود .
مسأله 2594 - حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مىشود كه بتواند فرار كند يا پرواز نمايد ، بنابر اين بچه آهو كه نمىتواند فرار كند و بچه كبك كه نمىتواند پرواز نمايد ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود و اگر آهو و بچهاش را كه نمىتواند فرار كند با يك تير شكار نمايد آهو حلال و بچهاش حرام است .
مسأله 2595 - حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد اگر به خودى خود بميرد پاك است ، ولى گوشت آن را نمىتوان خورد .